Leven na de dood

Geplaatst op: 14-12-2006

Kan dode materie ‘spontaan’ tot leven komen? Kan dode materie zoals we dat op planeet Aarde kennen, spontaan tot een levensvorm komen zoals we die op onze planeet Aarde kennen? Zal er in de toekomst, indien we maar lang genoeg wachten, een hartslag hoorbaar worden in onze magnetronoven? Zullen er in de toekomst, indien we maar lang genoeg wachten, groene blaadjes gaan groeien aan de buffetkast? Zullen er onder de koelkast, indien we maar lang genoeg wachten, voetjes gaan groeien en zal de koelkast dan gaan eisen om tezamen met de hond uitgelaten te worden?


In eerste aanzien zal bovenstaande u als volslagen lariekoek in de oren klinken. Dat is echter minder terecht dan u zult vermoeden…


Voor hen die niet in een ‘grand design’ geloven (‘scheppingsverhaal’) is dit immers in de basis een feitelijke waarheid. Het universum is volgens hen min of meer toevallig ontstaan en door een complexe interactie van chemische, biologische en natuurkundige processen is daar dan uiteindelijk al ‘het leven’ uit voort geëvolueerd. Maar als dit al de werkelijkheid zou zijn, dan kan er geen andere conclusie worden getrokken dan dat de aannemelijkheid van de aanwezigheid van heel veel meer levensvormen in het heelal, welhaast astronomisch moet zijn.


Volgens de aanhangers van deze zienswijze is het ‘oneindige’ universum immers tot de nok, tot het laatste gaatje, volgepropt met ‘dode’ materie. Slechts op Aarde is als bij een waanzinnig mirakel leven ontstaan. En dat nu is in zichzelf tegenstrijdig. Immers, de aanwezigheid van wel heel erg veel dode materie elders dan op Aarde, geeft op haar beurt juist ook astronomisch meer kans op de aanwezigheid van leven, ergens anders dan op onze planeet. De kans dat in dat geval slechts op een enkel verwaarloosbaar klein Aardbolletje leven voorkomt, is immers onmeetbaar veel kleiner dan de kans dat levensvormen die de oorsprong vinden in dode materie op veel meer plekken in het universum zal worden aangetroffen. Ja, zelfs de waarachtigheid van het bestaan van ‘intergalactische reizigers’ wordt door deze zienswijze eerder bevestigd dan verkleint. Dode materie is in deze visie immers de basisvoorwaarde voor het ontstaan van leven. Het heelal barst ervan.


Als uiteindelijk de mens eenmaal is overleden, dan is wat er van hem rest ook slechts 100% dode materie. En laat nu net dode materie in deze visie....... .

Lees verder op:

Bron: http://www.vrijheidsstrij... - Nora Lee Peterson